بازدید : 899
تاریخ درج : 1392/6/8
فهرست موضوعات هم سطح
 
نام فرستنده
پست الکترونیکی گیرنده
پیام برای گیرنده

360 فرمان قرآنی در رفتار مومنانه

منابع مقاله: ، ؛



360 اصل  

دربارۀ

زندگی مومنانه در قرآن کریم از سوره حمد تا سوره یوسف

  1. از خدا کمک خواستن و به خدا در همۀ کارهای زندگی اتکا کردن
  2. نماز را برپاداشتن
  3. از روزی ها انفاق کردن
  4. به پیامبران و قیامت ایمان داشتن
  5. پیمان های خدایی را نقض نکردن
  6. وابستگی ها و پیوندهای خدایی را قطع نکردن
  7. در زمین فساد نکردن
  8. به عهد با خدا وفا کردن
  9. حق را با باطل نپوشاندن
  10. حق را کتمان نکردن
  11. زکات را پرداختن
  12. در برابر خدا همراه با رکوع کنندگان رکوع کردن
  13. از دستور دادن به خیر و عمل نکردن خود پرهیز کردن
  14. به صبر و نماز استعانت جستن
  15. از روزی های طیب و پاک بهره مند شدن و خوردن
  16. در فرمان خداوند دست نبردن و تغییر ندادن و تحریف نکردن آن
  17. از گناه و اشتباه فراوان بشدت دوری کردن
  18. جز خدا را عبادت نکردن
  19. به پدر و مادر و نزدیکان احسان کردن
  20. به ایتام و بینوایان نیکی کردن
  21. با مردم به نیکی سخن گفتن
  22. دست به خون دیگران نیالودن
  23. مردم را از خانه و کاشانه شان آواره نکردن
  1. نماز خواندن و طواف کردن در خانۀ خدا
  2. رو به قبله نماز گذاردن
  3. به سوی کارهای خیر سبقت جستن
  4. نترسیدن از کافران
  5. پیوسته به یاد خدا بودن
  6. پیوسته شکر خدا کردن و کفران نکردن
  7. به صبر و نماز استعانت جستن
  8. در برابر امتحان های سخت صبر و استقامت پیشه کردن و به خدا پناه بردن
  9. طواف و عبادات مستحب بجا آوردن
  10. از آن چه حلال وطیب است خوردن
  11. گام در راه شیطان نگذاشتن
  12. کارهای بد و فحشاء انجام ندادن
  13. سخن نادانسته به خدا نسبت ندادن
  14. بجای تبعیت از حق به دنبال پدران نرفتن
  15. حق را به باطل نفروختن
  16. به خدا و قیامت و فرشتگان و کتاب های اسمانی وپیامبران الهی ایمان آوردن
  17. اموال خود را از روی عشق به خدا به نزدیکان نیازمند و ایتام و مساکین دادن
  18. در سختی و َآسانی راه خدا را پیشه کردن
  19. در جنگ ها پایمردی کردن
  20. به یکی از سه حکم قصاص، عفو قاتل و یا دیه گرفتن از او تن دادن
  21. پیش از مرگ برای ثروت خود وصیت کردن
  22. روزه ماه رمضان بجا آوردن
  23. خواسته ها را از خداوند خواستن و به اجابت او اطمینان داشتن
  24. در مساجد اعتکاف کردن
  25. مال مردم به حرام و رشوه نخوردن
  26. با جنگ افروزان جنگیدن
  27. از زیاده روی و زیرپاگذاردن حدود عدل پرهیز کردن
  28. در شهر مقدس مکه جنگ آغاز نکردن مگر در صورت اقدام دشمن
  29. تا نابودی مشرکان فتنه گر جنگ را ادامه دادن
  30. در راه خدا و احسان کردن
  31. از هر اقدام هلاکت آمیز مانند کمک نکردن به رزمندگان پرهیز کردن
  32. طبق روش مقرر حج گذاردن
  33. پس از دست یابی به قدرت ظلم و فساد نکردن
  34. در راه رضای خدا فداکاری و از خود گذشتگی کردن
  35. از اختلاف های خودخواهانه و شیطانی میان مومنان خودداری کردن
  36. در سختی ها و در برابر فشارهای دشمنان صبر و استقامت  ورزیدن
  37. انفاق کردن و به نزدیکان و نیازمندان کمک مالی نمودن
  38. در مقابل دشمنان جنگیدن و سختی های جنگ را تحمل کردن
  39. از خانه و زندگی برای خدا هجرت کردن
  40. از شرابخواری و قماربازی دوری کردن
  41. به مقدار متوسط، بدون زیاده روی و یا بخل ورزی انفاق کردن
  42. از اموال یتیمان و منافع آنها حفاظت کامل
  43. با زنان مشرک قبل از ایمانشان ازدواج نکردن و دختر به مشرکان ندادن
  44. از رابطۀ جنسی با همسران در دوران حیض خودداری کردن
  45. قسم به خدا را بهانۀ عدم اقدام به کار خیر و صلاح نکردن
  46. به احکام ایلاء تن دادن
  47. به احکام عدة طلاق تن دادن
  48. به احکام طلاق تن دادن
  49. به احکام سه طلاقه تن دادن
  50. به زنان طلاق داده شده ظلم نکردن
  51. به نوزادان تا دو سالگی شیر دادن
  52. به احکام عدة وفات تن دادن
  53. به احکام خواستگاری از زنان طلاق گرفته تن دادن
  54. پایبندی به نماز نشان دادن
  55. زمان جنگ به شیوۀ مخصوص نماز خواندن
  56. به احکام دربارۀ زنانی که شوهرشان مرده تن دادن
  57. به احکام دربارۀ زنانی که طلاق گرفته اند تن دادن
  58. در راه خدا انفاق مال کردن
  59. مردم را به پذیرش دین و اعتقادات دینی اجبار نکردن
  60. بدون منت و بدون سخن آزار دهنده انفاق کردن
  61. به کسانی که اظهار نیاز می کنند با نیکی سخن گفتن و آنان را به آرامی و زیبایی رد کردن
  62. از صدقۀ همراه با منت و آزار و صدقۀ همراه با ریا دوری کردن
  63. انفاق خالصانه برای خدا کردن
  64. از اموال پاک و طیب و با ارزش بجای اموال کم ارزش و پست انفاق کردن
  65. از وسوسه های شیطانی و کارهای زشت و بد دوری کردن
  66. در راه خیر نذر کردن
  67. صدقة پنهانی داشتن
  68. فقر را تحمل کردن و خود را بی نیاز نشان دادن و درخواست کمک نکردن
  69. انفاق آشکار و مخفیانه در شبانگاهان در راه خدا به نیازمندان
  70. اکیداً از ربا و رباخواری دوری کردن
  71. در مقابل بدهکاران تنگدست یکی از دو کار را انجام دادن: یا صبر پیشه کردن تا زمان وسعت بدهکار و یا طلب خود را بخشیدن، و این دومی بهتر است.
  72. هنگام قرض دادن به دیگری سند مکتوب گرفتن و یا آن را در برابر شاهدانی انجام دادن و یا گروی در مقابل دریافت کردن(تا کارتان به اختلاف ونزاع نکشد)
  73. با کافران دوستی نکردن و ولایت آنان را نپذیرفتن مگر در شرایط تقیه
  74. از دستورات خداوند و دستورات پیامبر ص پیروی کردن
  75. جز خدا را بندگی نکردن
  76. برای او شریکی قرار ندادن(مشارکت ندادن غیر خدا)
  77. صاحب اختیاری غیر خدا نپذیرفتن
  78. عهد و پیمان خدا و سوگندها را در مقابل متاع دنیا نفروختن
  79. از آن چه دوست دارید و برای خودتان می خواهید انفاق کردن
  80. از تفرقه و اختلاف پرهیز کردن و به هدایت الهی تمسک کردن
  81. دیگران را به راه خیر و معروف دعوت کردن و َآنان را از زشتی ها دور کردن
  82. به امر به معروف و نهی از منکر اهتمام کردن
  83. دشمنان و مخالفان دینی را در حلقۀ نزدیکان وارد نکردن
  84. در میدان های جنگ صبر و پایمردی ورزیدن
  85. رباخواری را ترک کردن
  86. پس از ارتکاب گناهان استغفار و توبه کردن و آنها را ادامه ندادن
  87. در راه خدا مجاهدت و صبر پیشه کردن
  88. نرم خو بودن و در برخورد ها از خشونت دوری کردن
  89. پس از مشورت در امور تصمیم گرفتن
  90. از شهادت در راه خدا استقبال کردن
  91. از دشمنان نترسیدن و میدان جنگ و مبارزه را در شرایط سخت و دشوار ترک نکردن
  92. بخل نورزیدن و از انفاق اموال در راه خدا دست نکشیدن
  93. فشار دشمنان را تحمل کردن و در برابر از دست دادن مال و جان عزیزان در راه خدا صبر کردن
  94. از ستایش های بیجا از خود شادمان نشدن
  95. به داشته های خود دلبسته نبودن
  96. خدا را پیوسته، ایستاده و نشسته و در حال استراحت یاد کردن
  97. در رمز و راز آفرینش آسمانها و زمین اندیشه کردن و آنها را باطل و پوچ نپنداشتن
  98. پیوسته از خدا درخواست رهایی از آتش جهنم داشتن
  99. در راه خدا هجرت کردن و از شهر و دیار خود برای خدا دست کشیدن
  100. در راه خدا تحمل اذیت کردن
  101. به جنگ و جهاد در راه خدا رفتن و پذیرای شهادت بودن
  102. صبر را در سختی های فردی و جمعی پیشه کردن
  103. به ایجاد پیوندهای گروهی و اجتماعی برای تحقق هدف حق اهتمام کردن
  104. رعایت کامل حق یتیمان کردن و اموال آنان را حفظ کردن
  105. میان همسران رعایت عدالت کردن
  106. در صورت ترس عدم عدالت میان همسران به یک همسر اکتفا کردن
  107. مهریه همسران را پرداخت کردن، مگر در صورت بخشش آنان
  108. اموال ایتام نگهداری و حفاظت کردن و از حیف و میل آنها جلوگیری کردن
  109. اموال ایتام را به آنان پس از بلوغ و رشد کافی پس دادن
  110. از اموال ایتام به عنوان حق سرپرستی چیز جز در صورت نیاز برداشت نکردن
  111. اموال یتیمان را در مقابل شهود به آنها بازگرداندن
  112. بخشی از سهم ارث را به مستمندان و ایتام و نزدیکان نیازمند دادن
  113. ارث را میان طبقات وارثان بر اساس سهامی که در شرع مقرر شده تقسیم کردن
  114. از حدود و احکام مقرر الهی و دستورات پیامبر ص در امور تعدی نکردن
  115. حدود الهی را در مورد زنان و مردان زناکار اجرا کردن
  116. روش جاهلی را در مورد زنان شوهر مرده کنار گذاردن
  117. با همسران بر اساس معروف معاشرت کردن
  118. طلاق ندادن زنان به صرف دلخواه نبودن آنها
  119. پس نگرفتن مهریه های کم و زیاد از زن زمان طلاق با بهانه های مختلف
  120. ازدواج نکردن با همسران پدران
  121.  ازدواج نکردن با گروهی از زنان دارای قرابت نسبی و سببی
  122. تصرف نکردن در اموال مردم بدون رضایت آنان
  123. از گناهان بزرگ اجتناب کردن
  124. نسبت به امور همسران خود رسیدگی کردن و مخارج آنها را تامین کردن
  125. زنان ناشزه را نصیحت کردن و در صورت تاثیر نکردن از آنها در بستر روی برگرداندن و آن گاه با ضرب تذکری آنها را متوجه خطایشان کردن
  126. همسرانی را که در راه صلاح هستند تحت فشار قرار ندادن
  127. در صورت اختلاف میان زن و شوهر نمایندگانی از میان بستگان آن دو نشستن و برای حل مشکل اندیشه کردن
  128. بندگی خالصانۀ خدا کردن
  129. به پدر و مادر و نزدیکان و ایتام و نیازمندان و همسایگان دور و نزدیک و همراهان و همسفران و در راه ماندگان و بردگان احسان نمودن
  130. از تکبر ورزیدن و فخر فروختن دوری کردن
  131. بخل نورزیدن
  132. دیگران را به بخل سفارش نکردن
  133. رزق خدا داده را از ترس انفاق پنهان نکردن و به ناداری تظاهر ننمودن
  134. از روی ریا انفاق نکردن
  135. نماز را در حال مستی نخواندن
  136. در حال جنابت به مساجد وارد نشدن (مگر به صورت عبوری)
  137. خود ستایی نکردن
  138. به کمالات معنوی دیگران حسادت نورزیدن
  139. امانت های مردم را به آنها پس دادن
  140. بین مردم بر اساس عدالت حکم کردن
  141. از خدا و پیامبر و صاحبان امر اطاعت کردن
  142. در اختلافات به هدایت خدا و پیامبر مراجعه کردن
  143. برای حل اختلافات به طاغوتیان مراجعه نکردن
  144. از منافقان اعراض کردن
  145. منافقان را موعظه کردن و سخن موثر و رادع به آنان گفتن
  146. از پیامبر اطاعت کردن
  147. از پیامبر برای گناهان طلب استغفارکردن
  148. به حکم پیامبر بدون هیچ ناراحتی گردن نهادن و تسلیم وی بودن
  149. برای جنگ با دشمنان همیشه آماده بودن
  150. برای فداکاری در راه خدا آماده بودن
  151. برای جهاد در راه خدا و کمک به مومنان مستضعفی که در دست دشمن اند آمادگی داشتن
  152. از وساطت نابجا برای افراد ناصالح خودداری کردن
  153. محبت دیگران را به به شکلی بهتر و لااقل به همان اندازه پاسخ دادن و آن را بی پاسخ نگذاشتن
  154. از دوستی و انس با منافقان خودداری
  155. از آلودن دستان به خون مومنان دوری کردن
  156. در صورت قتل خطائی دیه پرداختن و برده ای مومن آزاد کردن
  157. از متهم کردن کسانی که تظاهر به اسلام می کنند به بی ایمانی خودداری کردن
  158. از دار الکفر به دار الایمان هجرت کردن
  159. نماز را در سفر شکسته خواندن
  160. از متهم کردن بی گناهان دوری کردن
  161. از نجوا و در گوشی پیش دیگران، مگر برای کارهای معروف و یا اصلاح گری میان مردم خودداری کردن
  162. به نیکوکاری اهتمام داشتن و در برابر خداوند تسلیم بودن
  163. سنت ظالمانۀ اعراب در مورد دختران یتیم را ترک کردن و در مورد آنان عدالت پیشه نمودن
  164. میان زن و شوهری که در صدد جدایی هستند اصلاح کردن
  165. قسط و عدل را حتی در صورتی که به ضرر والدین و نزدیکان است بطور کامل اجرا کردن و از خواست نفسانی پیروی نکردن.
  166. نماز از روی کسالت و نماز از روی ریا را ترک کردن
  167. با کافران بجای مومنان، دوستی نورزیدن
  168. از بدگوئی دیگران –به جز ظالمان- خودداری کردن
  169. به انجام کارهای خیر به صورت آشکار یا پنهان توصیه کردن
  170. به عفو و گذشت از بدی دیگران نسبت به خود توصیه کردن
  171. از غلو در امور مربوط به دین مانند مقام انبیاء و اولیاء دوری کردن
  172. به قرار دادها پایبند بودن
  173. به حیوانات غیراهلی در حال احرام تعرض نکردن
  174. شعائر الهی را و حرمت ماه حرام را رعایت کردن
  175. عدالت را حتی با دشمنان مراعات کردن
  176. به دیگران در راه خیر و تقوی کمک کردن
  177. از همکاری با دیگران در راه گناه و دشمنی پرهیز کردن
  178. از گوشت میته و خوک و سایر گوشت های حرام اجتناب کردن
  179. از کافران ترس و واهمه نداشتن
  180. فقط از خدا ترسیدن
  181. خوردنی های طیب و شکارهای سگان دست آموز را حلال دانستن
  182. طعام اهل کتاب را حلال دانستن
  183. ازدواج با زنان اهل کتاب را حلال دانستن
  184. وضو را مطابق روش مقرر انجام دادن
  185. برای جنابت غسل کردن
  186. با عدم امکان وضو و غسل تیمم کردن
  187. بر اساس عدالت اقامۀ شهادت کردن
  188. با دشمنان عدالت را رعایت کردن
  189. محاربان و مفسدان در زمین را مطابق شرع کیفر دادن
  190. بوسیلۀ عبودیت او و کارهای خیر به خداوند تقرب جستن
  191. سارقان را با قطع دست کیفر کردن
  192. میان غیر مسلمانان بر اساس قسط و عدل قضاوت کردن
  193. حکم قصاص را اجرا کردن
  194. میان مردم بر اساس وحی الهی حکم کردن
  195. برای انجام کارهای خیر مسابقه گذاردن
  196. یهودیان و مسیحیان را ولی و دوست خود نگرفتن
  197. در مقابل کافران رفتار با عزت و با مومنان سلوک متواضعانه در پیش گرفتن
  198. از دوستی با مخالفان با اسلام و کافران دوری کردن
  199. از هر گناه و دشمنی پرهیز کردن
  200. از خوردن مال مردم پرهیز کردن
  201. از گفتار گناه آلود و خوردن مال حرام نهی کردن
  202. روزی های پاک و حلال را حرام ندانستن
  203. از احکام الهی فراتر نرفتن
  204. از تمام رزق و روزی های حلال و طیب استفاده کردن
  205. لزوم ادای کفاره در صورت نقض قسم های جدی
  206. سوگندها را رعایت کردن و آنها را نقض نکردن
  207. از شراب و قمار اجتناب کردن
  208. از شکار در حال احرام پرهیز کردن و در صورت اقدام کفاره دادن
  209. از پرسش از پیامبر دربارۀ خصوصیات احکام دین خودداری کردن
  210. راه پدران را بر راه خدا ترجیح ندادن
  211. بر وصیت در زمان مرگ شاهد گرفتن و سوگند صداقت از آنها گرفتن
  212. سلام و درود بر مومنان فرستادن
  213. از گناهانی که از روی جهالت انجام شده توبه کردن و به اصلاح خود اهتمام کردن
  214. در برابر خدا تسلیم بودن و نماز و تقوی را نصب العین کردن
  215. خود را به ظلم نیالودن
  216. از دشنام دادن به دشمنان خدا دوری کردن
  217. از گوشتی که با نام خدا ذبح نشده نخوردن، مگر در حال اضطرار
  218. اثم آشکار و پنهان را کنار گذاردن
  219. قربانی کردن فرزندان برای بت ها و خدایان را زشت دانستن
  220. از نعمت های خداوند بهره مند شدن
  221. از روزی های خدادادی مساکین را اطعام کردن و صدقات واجب را پرداختن
  222. نعمت ها را اسراف نکردن
  223. دنبال شیطان و نقشه های شیطانی حرکت نکردن
  224. حلال دانستن همۀ خوردنی ها مگر موارد تحریم شده
  225. حرام دانستن مردار و خون و گوشت خوک و ذبح با نام غیر خدا
  226. از ماکولات حرام در حال اضطرار بدون بغی و خروج از حد نیاز استفاده کردن
  227. از کارهای زشت آشکار و غیر آشکار دوری ورزیدن
  228. از کشتن بناحق انسان ها پرهیز نمودن
  229. مصالح یتیمان را رعایت کردن
  230. قسط و عدل را در معاملات مراعات کردن
  231. عدالت را در گفتار حتی در جایی که پای منافع خویشان در میان باشد رعایت کردن
  232. به عهد و پیمان الهی وفا کردن
  233. فقط راه مستقیم الهی را پیمودن و از هر راه دیگری دوری گزیدن
  234. از وحی الهی قرآن و دستوراتش پیروی کردن
  235. راه تقوی را پیش گرفتن
  236. در پی حسنات رفتن و از سیئات دوری کردن
  237. شکر نعمت های الهی در زمین را بجا آوردن
  238. لباس و پوشش تقوی بر تن جان کردن
  239. از وسوسه های شیطان پرهیز نمودن
  240. از فحشاء پرهیز نمودن
  241. از نسبت دادن کارهای زشت به دستور خداوند اجتناب کردن
  242. فرمان خداوند به قسط را گردن نهادن
  243. در عبادات با همۀ وجود رو کردن به خدا و از غیر او منقطع شدن
  244. با اخلاص کامل از خدا خواستن
  245. از گمراهی ها دوری گزیدن و شیطان را ولی و سرپرست خود نگرفتن
  246. در مساجد و در زمان عبادت با زینت و زیبایی رفتن
  247. خوردن و آشامیدن ولی اسراف نکردن
  248. زینت هایی که خداوند برای بندگانش فراهم کرده را حرام ندانستن
  249. رزق و روزی های طیب را برای مومنان حرام ندانستن
  250. از کارهای زشت آشکار و پنهان دوری کردن
  251. از گناه و بغی و سرکشی بناحق دوری گزیدن
  252. از نسبت گفتار نادانسته به خداوند دوری کردن
  253. بجای آئین الهی، تبعیت از لهو و لعب و لذات زندگی را آئین زندگی خود قرار ندادن
  254. به درگاه خداوند با تضرع و در پنهان دعا کردن
  255. از فساد در زمین پرهیز کردن
  256. با حال ترس و با طمع دعای به درگاه الهی آوردن
  257. نعمت های خداوند را پیوسته به یاد آوردن
  258. در پی فسادانگیزی در زمین نرفتن
  259. از گناه بزرگ همجنس بازی دوری کردن
  260. از حق دیگران کم نگذاشتن
  261. از ایجاد انحراف در راه مستقیم الهی خودداری کردن
  262. از خداوند استعانت جستن
  263. در راه خدا صبر و پایداری کردن
  264. دستورات وحی الهی را با تمام قدرت اجرا کردن
  265. به وحی الهی و تبعیت از همۀ خوبی ها پایبند بودن
  266. از راه رشد پیروی کردن
  267. راه گمراهی نپیمودن
  268. از گناهان برای کسب مغفرت توبه کردن
  269. به فرامین کتاب الهی تمسک کردن
  270. راه اصلاح را پیمودن
  271. برای خلقت فرزندان خود شریک قائل نشدن
  272. از دعوت هادیان تبعیت
  273. از انسانها و موجوداتی همانند خود تبعیت نکردن
  274. ولایت الهی را پذیرفتن
  275. عفو کردن و از انتقام شخصی گذشتن و همیشه به اعتدال عمل کردن
  276. همیشه به کارهای مقبول و پذیرفته فرمان دادن
  277. از جاهلان اعراض کردن و با آنها درگیر نشدن
  278. با تحریک شیطان بر نیاشفتن و از اقدام غضب آلود پرهیز کردن و به خدا پناه بردن
  279. در زمان قرائت قرآن سکوت و استماع کردن
  280. یاد پیوستۀ خدا را پنهان و بدون صدای بلند در دل داشتن با حال تضرع و ترس در هر صبح و شام
  281. از یاد خدا در هر صبح و شام غافل نشدن
  282. از عبادت خدا تکبر نورزیدن
  283. پیوسته تسبیح و سجدۀ او کردن
  284. میان مومنان اصلاح کردن
  285. از خدا و پیامبرش اطاعت کردن
  286. از خدا در دل ترسیدن
  287. تلاوت آیات خدا کردن
  288. بر خدا توکل کردن
  289. نماز گذاردن و انفاق کردن
  290. در جنگ با سختی جنگیدن و گردن و دستان مشرکان را قطع کردن
  291. از میدان جنگ نگریختن
  292. خیانت نکردن در امانتی که به خدا و پیامبر و مردم متعلق است (مصالح اسلام و جامعۀ اسلامی)
  293. جنگ با مشرکان را تا پایان دادن فتنۀ آنان ادامه دادن
  294. خمس از غنایم جنگی و هر سودی را ادا کردن
  295. در جنگ پایداری کردن
  296. از دستور الهی و فرامین پیامبر ص در جنگ پیروی کردن
  297. از اختلاف و نزاع داخلی خودداری کردن
  298. راه و روش خوش گذرانی و کار ریائی مشرکان را در زندگی و جنگ با کفار در پیش نگرفتن
  299. از نقض عهد با دشمنان خودداری کردن
  300. در صورت تصمیم به نقض عهد به دلیل مشاهدۀ علائم خیانت در دشمن، این تصمیم را پیشاپیش به آنان اعلام کردن و بدون اطلاع آنها نقض عهد نکردن.
  301. همه گونه امکانات جنگی و نیروی نظامی را با هدف بازدارندگی دشمن فراهم آوردن
  302. صلح با دشمن را در صورت اعلام آمادگی آنها پذیرفتن و از سر لجاجت جنگ را ادامه ندادن
  303. مقاومت در مقابل دشمنان در جنگ حتی اگر دشمن ده برابر مسلمانان باشد
  304. مقاومت در مقابل دشمنان در جنگ اگر دشمن دو برابر مسلمانان باشد
  305. اسیر نگرفتن در جنگ پیش از استقرار پیروزی
  306. غنایم جنگی گرفتن
  307. ولایت میراث و نصرت و امن میان مومنان مهاجر و انصار برقرار کردن
  308. ولایت نصر میان مومنان مهاجر و غیر مهاجر برقرار کردن و به مسلمانان غیر مهاجر در برابر مشرکان کمک کردن
  309. ولایت ارث میان بستگان برقرار کردن و ولایت ارث با برادری را منسوخ دانستن
  310. عهد وپیمان را با دشمنانی که نقض عهد نکرده اند برقرار کردن
  311. مشرکان جزیره العرب پس از پایان فرجام داده شده کشتن مگر در صورت ایمان
  312. به مشرکانی که خواهان شنیدن پیام اسلام اند پناه دادن و آنان به محل امن خود پس از شنیدن پیام بازگرداندن
  313. جنگیدن با دشمنانی که پیمان شکنی کرده اند و علیه مسلمانان دست به خشونت زده اند
  314. هر کار خیر حتی عمران مسجد الحرام را فقط با ایمان به خدا و روز قیامت با ارزش دانستن
  315. جهاد در راه خدا را بر کارهای خیر دیگر مقدم داشتن
  316. هجرت و جهاد همراه با ایمان را  برترین درجه در نزد خداوند دانستن
  317. ولایت پدران و نزدیکان کافر را نفی کردن
  318. با کافران تا پذیرش حاکمیت دولت اسلامی کارزار کردن و آنها را از تظاهر به محرمات اسلامی بازداشتن
  319. بسوی جهاد در هر شرایط، حتی با سختی و مشقت حرکت کردن
  320. به آن چه خداوند به انسان می دهد راضی بودن و افزونی فضل و عنایتش را خواستن
  321. به مستمندان و نیازمندان صدقات و زکات دادن
  322. میان مومنان پیوند ولایت قائل شدن
  323. میان مومنان رابطۀ امر به معروف و نهی  از منکر دیدن
  324. با منافقان برخورد سخت کردن
  325. به تعهدات و قرارهای فردی خود با خداوند پایبند بودن
  326. مومنان کم درآمد را به جهت مقدار اندک انفاقشان مسخره نکردن
  327. پیامبر ص را در جنگ تنها نگذاردن
  328. اجازۀ شرکت نکردن در جنگ از پیامبر ص نخواستن
  329. در صورت ناتوانی و مریضی و نداشتن وسع مالی از کمک جانی و مالی به جنگ معاف بودن
  330. برای بهره مندی از غفران الهی توبه کردن و به گناهان اعتراف کردن
  331. برای پاک شدن از گناهان صدقه دادن
  332. اعمال صالحی چون توبه، عبادت، ستایش پروردگار، روزه، رکوع، سجده، امر به معروف و نهی از منکر و حفظ حدود الهی پیوسته انجام دادن
  333. از استغفار برای نزدیکان مشرک پرهیز کردن
  334. با پیامبر در شرایط سخت همراهی کردن
  335. در دین تفقه کردن
  336. مردم را از گناهان انذار کردن
  337. در مقابل کفار ایستادگی کردن
  338. از سرکشی در مقابل خداوند و شریک قائل شدن برای او دوری کردن
  339. آباد کردن زمین

 

ارسال نظر
نویسنده
متن
*