بازدید : 896
تاریخ درج : 1392/6/9
فهرست موضوعات هم سطح
 
نام فرستنده
پست الکترونیکی گیرنده
پیام برای گیرنده

چند نکته درباره حجاب

منابع مقاله: ، ؛



باسمه تعالی

نکاتی پیرامون حجاب زن

چند سوال:

حجاب چیست و محدوده آن چقدر است؟

1-آیا حجاب امری شخصی است یا عمومی؟ در صورتی که شخصی باشد حکومت نمی تواند در آن دخالت کند، اما اگر امری عمومی باشد حکومت به عنوان نماینده مردم برای دفاع از حقوق آنها می تواند اقدام کند.

2-آیا حجاب در آیات قرآن وارد شده است؟

3-فلسفه حجاب چیست؟ آیا جلوگیری از فساد است یا علت دیگری دارد؟

4-تفاوت حجاب با عفاف چیست و آیا بی حجابی با نداشتن عفاف یکی است؟

5-آیا دستور رعایت حجاب برای همه زنان چه مسلمان و چه غیر مسلمان قابل توجیه ا ست؟

 

 

نکات:

1.  حجاب به معنای داشتن حدی از پوشش در برخی آیات قرآن مطرح و به آن دستور داده شده است. در آیۀ 31 سوره نور آمده است که زنان باید دو طرف خمار خود یعنی روسری شان را بجای این که پشت سرشان ببندند بر روی گلو و جلو سینه و گریبان خود بیندازند و این قسمت از بدن خود را با روسری هایشان بپوشانند.

در آیه دیگری می فرماید زنان- مثل گذشته با لباس های داخل منزل بیرون نیایند و- برای خارج منزل از جلباب که مانند چادر یا شنلی بوده که روی لباس ها پوشیده می شده استفاده کنند(احزاب59). ظاهرا متعارف زنان عرب آن بوده که جلباب را در مراسم و یا میهمانی ها می پوشیده اند و در شرایط معمول با همان لباس عادی خود که دستان و پاها و گریبان را نمی پوشانده استفاده می کرده اند.

2.  روشن است که عفاف و حجاب دو معنای متفاوت دارند و میان این دو معنی هم ملازمه ای نیست؛ یعنی در مورد زنان هر حجابی عفاف نیست و هر بی حجابی هم بی عفافی نخواهد بود. عفاف به معنای دوری از هر گناه و بدی است ولی در لغت، زن عفیف به زن پاکدامن گفته می شود. می توان گفت عفاف زن به معنای دوری گزیدن او از دعوت دیگران به سوی خود و یا خودداری از اعمالی است که بطور متعارف به تحریک غریزه جنسی مردان می انجامد و آنان را به سوی زن متمایل می کند.

3.  برخی آیات قرآن به مساله عفاف به معنای یاد شده پرداخته است. در یک آیه زنان را از سخن گفتن متعمدانه با صدای نازک به گونه ای که موجب تحریک و طمع ورزی مردان بیمار شود منع کرده (احزاب 32)و در آیه دیگر آنان را از راه رفتن به صورتی که توجه دیگران را به خود جلب کند بازداشته است(نور31). مفاد این آیات آن است که زنان نباید رفتاری عشوه گرانه داشته باشد. در آیۀ پیشین هم به طور عام هر گونه ظاهر شدن با شکل نامناسب را که زنان عرب در دوران جاهلیت داشته اند ناپسند شمرده و از آن نهی کرده است(احزاب33).

4.  در آیه 30 نور سفارش شده که زنان زینت های خود را برای غیر محرم ها آشکار نکنند؛ در این آیه زینت های ظاهر استثنا شده است. واژۀ زینت به نظر برخی فقها هم شامل قسمت هایی از بدن زن که زیبایی های وی را آشکار می کند می شود و هم شامل زیور آلات او. چنان که گفته شد پوشاندن صورت و دستان و زیورآلاتی که در صورت و دستان استفاده می شود لازم نیست ولی سایر اعضا مشمول ممنوعیت مطرح شده در این آیه خواهند بود.

5.  هر گونه نگاه مردان به زن نامحرم که همراه با نیت بد و قصد بهره مندی جنسی باشد ممنوع است و در قرآن کریم این عمل، رفتاری بیمار گونه دانسته شده است(احزاب 32).

حرام بودن نگاه به زن مسلمان تنها به علت تحریک نشدن مردان نیست بلکه یک علت دیگر، دفاع از حرمت و کرامت زن مسلمان است. مطابق برخی روایات، حرام بودن نگاه بدون شهوت فقط به زن مسلمان اختصاص دارد و نگاه به غیر مسلمان مانند زن مسیحی و یهودی به این دلیل که آنها از احترام معنوی و کرامت والا برخوردار نیستند مجاز دانسته شده است.

پس از دیدگاه اسلام هیچ مرد مسلمانی حق ندارد با نگاه هرزه و لذت طلب خود به بخش هایی از بدن زن مسلمان که جزو زینت شخصی و حریم خصوصی اوست به شخصیت والای زن مسلمان تعدی کند.

می توان نتیجه گرفت که پوشاندن موی سر که همه مسلمانان آن را لازم می دانند الزاما برای نفی تحریک مردان نیست بلکه برای دفاع از کرامت شخصیت زن مسلمان است که نباید به صورت وسیله و کالایی برای لذت بردن مردان قرار گیرد.

6.  دستور رعایت حجاب برای همه زنان- چه مسلمان و چه غیر مسلمان در جمهوری  اسلامی ایران می تواند به این دلیل باشد که امروزه تفاوتی میان زنان مسلمان و غیر مسلمان نیست و برداشتن پوشش از یک گروه مساوی با نادیده گرفته شدن آن از سوی همه زنان است.

7.  حجاب در جایی که با عفاف ملازم باشد و عدم رعایت آن موجب نقض عفاف و تهدید پاکدامنی و گسترش فساد جنسی در جامعه شود حقی اجتماعی است و دولت باید برای دفاع از این حق اجتماعی دخالت کرده و آن را الزامی سازد. (اخیرا پلیس امریکا در یکی از ایالت ها به زنانی که دامن های کوتاه می پوشیدند تذکر می داده. آنان در دفاع از اقدام خود به آماری که گویای حمله بیشتر به این گروه از زنان، از سوی مردان بوده استناد کرده اند).

8.  اما الزام زنان به پوشاندن محدوده بیشتری از بدن (بیش از حدی که نپوشاندن آن پاکدامنی و عفاف را تهدید می کند) می تواند به این علت قابل توجیه باشد که در صورت برداشتن این حد از پوشش، حدی برای رعایت حجاب در جامعه باقی نخواهد ماند و عفاف جامعه و زنان نادیده گرفته خواهد شد.

 

 

ارسال نظر
نویسنده
متن
*